Ηρεμία: Το πιο επικίνδυνο συναίσθημα στις σχέσεις

Σκεφτόμουν τις προάλλες ότι τελικά δεν είμαι σίγουρη αν η ηρεμία σε μια σχέση σημαίνει ευτυχία.

Κάποια στιγμή άρχισα να πιστεύω ότι αν μια σχέση δεν έχει ένταση, δεν έχει και πάθος. Ότι αν δεν υπάρχει εκείνο το “πάνω-κάτω”, η αμφιβολία, η αγωνία, το λίγο δράμα που σε κρατά σε εγρήγορση, τότε κάτι λείπει. Μου φαινόταν σχεδόν ύποπτο το να είναι όλα ήσυχα. Σαν να μην είναι πια  “ζωντανά”. Μάντεψε; Το ίδιο πιστεύω και τώρα που είμαι 53 ετών. Οι σχέσεις που έχουν απόλυτη ησυχία απλά αργοπεθαίνουν από τους μικροτραυματισμούς των προηγούμενων ετών. Η ηρεμία στις σχέσεις δεν σημαίνει πάντα ευτυχία…

Όλα αυτά που λένε ότι μεγαλώνοντας αρχίζεις να τα βλέπεις αλλιώς τα πράγματα ή τουλάχιστον να τα νιώθεις αλλιώς, στο δικό μου μυαλό φαίνονται σαν παραίτηση.  Γιατί πως θα νιώθεις ότι «ζεις» μέσα σε μια αληθινή σχέση που βασίζεται στην αγάπη και στον έρωτα όταν δεν υπάρχουν κάποιες διαφωνίες, μικροεντάσεις, ερωτήσεις διερευνητικές για τις ώρες που λείπεις… Γιατι να πρέπει να διαβάζεις τις σιωπές του άλλου όταν έχει φωνή και μπορεί να στα ψιθυρίσει ή να στα φωνάξει αυτά που θέλει…

Η ηρεμία είναι πολύ συχνά  βόλεμα και αδιαφορία.

Και το χειρότερο είναι ότι στις περισσότερες περιπτώσεις αποτελεί και για τους δύο επιλογή. Επειδή κανένας από τους δύο δεν θέλει να ξεβολευτεί.

Αυτή η επικίνδυνη ηρεμία λοιπόν ξεκινάει σιγά – σιγά και έχει πολλά στάδια. Εξελίσσεται τόσο αργά και ύπουλα που δεν προλαβαίνεις να καταλάβεις πως έφτασε να είναι τόσο βαρετή. Γιατί δεν μοιάζει με αυτό που έχεις συνηθίσει να αποκαλείς “χημεία” αλλά μοιάζει απλά σαν σιωπηλή συμφωνία.

Και εκεί πέφτεις στην παγίδα και ζεις χωρίς κανένα σφίξιμο στο στομάχι και χωρίς  την ανάγκη να ξέρεις τι κάνει ο σύντροφός σου στον ελεύθερο του χρόνο. Νιώθεις μια ασφάλεια μέσα στην άγνοιά σου. Συνεχίζεις τη ζωή σου με μια αξιοπρεπή συντροφικότητα που σου λύνει αρκετά πρακτικά προβλήματα αλλά σου δημιουργεί πολλά ψυχολογικά προβλήματα.

Και είναι ωραίο να μπορείς να είσαι κουρασμένος και να μην χρειάζεται να εξηγείς τον λόγο. Να μπορείς να είσαι σιωπηλός χωρίς κάποιος να σε ρωτάει επίμονα τι έχεις… Να μπορείς να έχεις μια δύσκολη μέρα χωρίς να φοβάσαι ότι θα παρεξηγηθείς. Όλα αυτά είναι ωραία αλλά όταν έχεις απλά συγκάτοικο. Όταν έχεις σύντροφο, σύζυγο, αγόρι…πρέπει να η ψυχή σου και η καρδούλα σου να κάνει «φασαρία». Σε όποια ηλικία και αν είσαι…

Γιατί στο τέλος της ημέρας, πρέπει ο  άνθρωπος που έχεις δίπλα σου να σου ανεβάζει και λίγο τους  παλμούς. Και ενώ ακούγεται τόσο απλό και εύκολο δεν είναι καθόλου δεδομένο οτι μπορείς να το πετύχεις. Γιατι χρειάζεται δύο αυτό το παιχνίδι και γιατι όλα στη ζωή θέλουν προσπάθεια πάντα και για πάντα. Το ίδιο ισχύει και στις σχέσεις…