Τι μας μαθαίνουν τα σκυλιά για την αγάπη, χωρίς να πουν ούτε μία λέξη

Οι μικροί μας φίλοι χαίρονται με τα απλά, συγχωρούν γρήγορα, είναι πάντα εκεί για σένα

Χωρίς λόγια σε πείθουν για την αγάπη τους. Λίγο είναι αυτό ;  Και κυρίως, να μη χρειάζεσαι πάντα λόγια για να δείξεις σε κάποιον ότι τον αγαπάς. Η αγάπη δεν χρειάζεται πάντα εξηγήσεις. Ένα σκυλί δεν θα σε ρωτήσει γιατί είχες δύσκολη μέρα. Δεν θα απαιτήσει να του εξηγήσεις γιατί είσαι σιωπηλός. Δεν θα σου θυμίσει τι έκανες λάθος πριν από τρεις ημέρες.Θα έρθει και θα ξαπλώσει δίπλα σου. Ίσως αυτό να είναι ένα από τα πιο σπουδαία μαθήματα που μας δίνουν.Ότι μερικές φορές ο άνθρωπος που αγαπάμε δεν χρειάζεται συμβουλές, λύσεις ή εξηγήσεις. Χρειάζεται απλώς κάποιον εκεί. Και τα σκυλιά είναι εκπληκτικά σε αυτό. Δεν μετράνε τις φορές που τα απογοητεύσαμε. Εμείς οι άνθρωποι έχουμε μια περίεργη μνήμη όταν πρόκειται για τις σχέσεις μας. Θυμόμαστε κουβέντες, λάθη, απογοητεύσεις, στιγμές που πληγωθήκαμε.

Τα σκυλιά μοιάζουν να ζουν περισσότερο στο τώρα. Έχουν πιασει το νόημα και ζούνε το τώρα. Μπορεί να τους μίλησες αυστηρά το πρωί και το απόγευμα να σε περιμένουν στην πόρτα με εκείνη την ουρά που κουνιέται σαν να είσαι το σημαντικότερο γεγονός της ημέρας. Δεν σημαίνει ότι δεν θυμούνται. Σημαίνει ίσως ότι δεν ενδιαφέρονται να χρησιμοποιήσουν το παρελθόν εναντίον σου.Και πόσο δύσκολο είναι αυτό για εμάς τους ανθρώπους…Μας θυμίζουν ότι η χαρά μπορεί να είναι πολύ απλή . Ένα παιχνίδι. Μια βόλτα. Μια λιχουδιά. Ένα ανοιχτό παράθυρο. Ένα χάδι.

Τα σκυλιά δεν χρειάζονται πολλά για να νιώσουν χαρά

Κι εμείς, μεγαλώνοντας, κάπου στην πορεία αρχίζουμε να ζητάμε όλο και περισσότερα για να αισθανθούμε καλά. Ίσως γι’ αυτό η παρουσία ενός σκύλου στη ζωή μας είναι τόσο σημαντική. Γιατί μας επαναφέρει, έστω για λίγο, στα βασικά. Σήκω. Βγες έξω. Περπάτα. Κοίτα τον ήλιο. Κάτσε λίγο στο πάτωμα. Παίξε. Ζήσε τη στιγμή. Και υπάρχει κάτι ακόμη. Τα σκυλιά δεν σε αγαπούν επειδή είσαι επιτυχημένος. Δεν τα ενδιαφέρει πόσα χρήματα βγάζεις, τι αυτοκίνητο οδηγείς ή πόσοι άνθρωποι σε θαυμάζουν. Για εκείνα είσαι απλώς εσύ. Ο άνθρωπός τους.

Και ίσως αυτή να είναι η πιο καθαρή μορφή αποδοχής που μπορεί να γνωρίσει κανείς. Σε έναν κόσμο όπου τόσο συχνά αισθανόμαστε ότι πρέπει να αποδεικνύουμε ποιοι είμαστε, ένα σκυλί δεν ζητά αποδείξεις.  Σε αναγνωρίζει. Και σε περιμένει. Ίσως τελικά αυτό να είναι η αγάπη. Δεν ξέρω αν τα σκυλιά καταλαβαίνουν την έννοια της αγάπης όπως την καταλαβαίνουμε εμείς. Ξέρω όμως ότι τη δείχνουν με το παραπάνω. Κάθε μέρα. Με έναν τρόπο απλό, με κούνημα ουρές και σκαρφάλωμα πάνω σου. Με κούρνιασμα δίπλα σου και φιλιά πολλά φιλιά… Και ίσως γι’ αυτό η αγάπη τους μας αγγίζει τόσο βαθιά. Γιατί μέσα στην πολυπλοκότητα των ανθρώπινων σχέσεων, ένα σκυλάκι έρχεται να μας θυμίσει κάτι που ξεχνάμε: Η αγάπη δεν χρειάζεται πάντα  λόγια.

Μερικές φορές είναι απλώς κάποιος που κάθεται δίπλα σου. Και δεν φεύγει….