Σεπτέμβριος: Όσα βλέπω όταν κλείνω τα μάτια

Υπάρχει μια συγκεκριμένη στιγμή που χαζεύεις τις φωτογραφίες των καλοκαιρινών διακοπών ενώ μετράς αντίστροφα για να ξεκινήσει ο Σεπτέμβρης. Είναι η στιγμή που το mood του καλοκαιριού υποχωρεί και δίνει τη θέση του σε μια γλυκιά  προσμονή. Για πολλούς, ο πραγματικός χρόνος αλλάζει τώρα. Όχι τον Ιανουάριο, μέσα στο βαρύ χειμώνα, αλλά τώρα, που η γη είναι ακόμα ζεστή από τον ήλιο και η ψυχή γεμάτη από θάλασσα. Σεπτέμβριος: Όσα βλέπω όταν κλείνω τα μάτια

Ηρεμία

Αν κλείσω για λίγο τα μάτια μου, αυτό που ζητάω από τον φετινό Σεπτέμβριο δεν είναι μόνο ένα αλλά πολλά !! Πρώτα από όλα  μια βαθιά, ουσιαστική ηρεμία. Ονειρεύομαι πρωινά που ξεκινούν χωρίς την τρέλα της καθημερινότητας, με τον καφέ να αναδύει το άρωμά του σε ένα σπίτι που πλημμυρίζει από το πρώτο φθινοπωρινό φως. Μια ηρεμία που δεν σημαίνει στασιμότητα, αλλά την εσωτερική εκείνη γαλήνη που σου επιτρέπει να ακούσεις τις δικές σου επιθυμίες, καθαρές πια από τους θορύβους των γύρω σου.

Γαλήνη

Μέσα σε αυτή τη γαλήνη, νιώθω την ανάγκη για νέες προοπτικές. Ο Σεπτέμβριος μοιάζει με μια λευκή σελίδα που θα γεμίσει νέες ιδέες. Θέλω να κοιτάξω τη ζωή μου μέσα από ένα καινούργιο πρίσμα, να αφήσω πίσω μου ό,τι με βάρυνε και να «αγκαλιάσω» νέες ιδέες, νέα ξεκινήματα στη δουλειά και στην καθημερινότητα. Είναι η ιδανική εποχή άλλωστε για να θέσουμε νέους στόχους, να μάθουμε κάτι καινούργιο, να επαναπροσδιορίσουμε τι έχει πραγματικά αξία…

Νέοι φίλοι 

Και καθώς οι προοπτικές αλλάζουν, ανοίγει και ο κύκλος των ανθρώπων μας. Κλείνοντας τα μάτια, βλέπω νέα πρόσωπα να έρχονται στη ζωή μου. Ανθρώπους με καθαρό βλέμμα, διαφορετικές εμπειρίες και κοινή αισθητική. Νιώθω την ανάγκη να βγάλω ανθρώπους από τη ζωή μου γιατί τελικά απόδειξαν ότι δεν υπήρξαν αληθινοί φίλοι.  Ονειρεύομαι νέους φίλους με τους οποίους θα μοιραστώ ουσιαστικές κουβέντες σε μικρά, ζεστά καφέ, ανθρώπους που θα φέρουν φρέσκο αέρα στις μέρες μου και θα γίνουν οι συνοδοιπόροι στις επόμενες αναμνήσεις μου.

Ανάμεσα σε αυτές τις αναμνήσεις, ξεχωρίζουν ήδη τα ταξίδια. Τα ταξίδια του φθινοπώρου έχουν μια δική τους, ανεπανάληπτη γοητεία. Ονειρεύομαι εξορμήσεις σε προορισμούς όπου η φύση αλλάζει χρώματα, περιπάτους σε πλακόστρωτα σοκάκια χωρίς την πολυκοσμία του καλοκαιριού και διαδρομές που ξεδιπλώνουν μπροστά μου νέες εικόνες. Ταξίδια που δεν γίνονται απλώς για την αλλαγή παραστάσεων, αλλά για τη μεταμόρφωση που φέρνουν μέσα μας.

Ο Σεπτέμβριος είναι εδώ, κουβαλώντας την υπόσχεση μιας νέας αρχής. Κι εγώ επιλέγω να τον υποδεχτώ με τα μάτια ανοιχτά, έτοιμη να ζήσω όλα όσα ονειρεύτηκα.